Oog in oog met de Etna.

De Etna beklimmen: ontmoeting met de kracht van de natuur.

De Etna beklimmen was zonder twijfel een van de absolute hoogtepunten van ons bezoek aan Sicilië. Het werd een bijzondere onderneming die we niet snel zullen vergeten. Want een actieve vulkaan bezoeken is één ding, maar er eentje beklimmen terwijl hij zijn grillige karakter laat voelen, maakt de ervaring pas echt uniek.

Etna stoot zijn dikke zwarte as uit, gezien vanuit het hotel.

Het avontuur begon al rond negen uur ’s morgens. Vanuit ons hotel zagen we een dikke, zwarte aswolk boven de Etna opstijgen. Een indrukwekkend, maar tegelijk wat onheilspellend schouwspel. Zou de vulkaan ons vandaag toelaten om dichterbij te komen? Met enige spanning vertrokken we, niet helemaal zeker wat ons te wachten stond.

Slingerende kronkelende weg tot op 1900 meter. 

Onze eerste kennismaking met het vulkanische landschap waren de Crateri Silvestri, een groep kraters die ontstonden tijdens de uitbarsting van 1892. De zwarte, vulkanische bodem gaf ons meteen een voorproefje van de bijzondere wereld waarin we ons bevonden.

Daarna ging het met de bus verder naar ongeveer 1.900 meter hoogte, waar we opnieuw uitgedoofde kraters aantroffen als stille getuigen van vroegere uitbarstingen. Het landschap was ruig, zwart en stoffig. We maakten er nog meer kennis met de as en het fijne vulkanische stof. Het voelde alsof we een andere wereld binnenstapten, gevormd door krachten die veel groter zijn dan wijzelf.

De eerste kratermonden op 1900 meter hoogte.

Het vulkanische landschap was ruig, zwart en stoffig. Hier maakten we onze eerste kennismaking met de as en het fijne vulkanische stof. Het voelde alsof we een andere wereld binnenstapten, gevormd door krachten die veel groter zijn dan wijzelf.

Hobo gezelschap op de Etna.

Maar we waren nog lang niet aan het einde van onze tocht. Met de kabelbaan stegen we verder naar ongeveer 2.500 meter. Wie nog hoger wil, kan daar overstappen op speciale robuuste voertuigen die bestand zijn tegen het moeilijke, verraderlijke terrein. Het zijn de enige machines die bestand zijn tegen de verraderlijke, onverharde wegen op deze hoogte. 

Vechten tegen de sterke wind.

Vervolgens neemt een ervaren vulkanoloog de groep te voet mee naar hoger gelegen delen van de vulkaan.

Vechten tegen de striemende koude wind.

En toen werd het pas echt menens! Dit was beslist geen walk in the park. De temperatuur was ijzig, een striemende snijdende wind blies stevig en het landschap werd almaar ruiger. 

De Etna liet duidelijk voelen wie hier de baas was. Dat het menens was, bleek ook toen het kabelbaanverkeer wegens de krachtige wind maar liefst 45 minuten werd stilgelegd. Een kleine herinnering eraan dat de natuur zich niet zomaar naar onze plannen schikt. 

Een kleine herinnering dat de natuur zich niet zomaar naar onze plannen schikt. 

Toch maakte juist die combinatie van spanning, inspanning, kou en overweldigende natuur deze beklimming zo bijzonder. Hier sta je oog in oog met een actieve vulkaan, een berg die nooit helemaal slaapt en waarvan de kracht overal voelbaar is. De zwarte as, de oude kraters en de immense omgeving vertellen samen het verhaal van een landschap dat voortdurend in beweging is.

Terugweg naar het kabelstation.

De Etna beklimmen was veel meer dan een excursie: het was een ontmoeting met de oerkracht van onze planeet. Een ervaring die ons nog meer respect deed krijgen voor deze indrukwekkende vulkaan en die onze reis door Sicilië een onvergetelijk hoogtepunt bezorgde.

Bijna terug aan het ophaalpunt van de trucks.